فروش ویژه کشمش کاشمر+ داستان فرد دیابتی

فروش ویژه کشمش کاشمر

به مناسبت جشنواره ماه مبارک رمضان فروش ویژه کشمش کاشمر از راه رسید.

افراد دیابتی چگونه می توانند کشمش مصرف کنند؟

ببینید، ماجرا خیلی ساده است. افراد دیابتی می‌توانند کشمش بخورند، اما باید خیلی حساب‌شده این کار را بکنند.

خلاصه اینکه:
کشمش خودش یک قند طبیعی است، مثل یک آب نبات طبیعی.

پس اگر زیاده‌روی کنید، قند خونتان را بالا می‌برد.

در این جا  سه نکته طلایی را برای شما خوانندگان محترم بازگو می کنیم:

۱.  تنها به اندازه یک قاشق غذاخوری بخورید
درسته که اندازه کشمش کوچکه  اما قند خیلی زیادی دارد.

به طوری که اگر یک لیوان کوچک از آن را بخورید، انگار یک عالمه قند خورده‌اید.

پس همیشه میزانش را کم بردارید، به عنوان مثال می توان در حد یک مشت نوش جان کنید.

۲. تنها نخورید، با یک دوست بخورید!
در اینجا منظور از دوست، پروتئین و فیبر است.

نکته جالبی که در این زمینه  وجود دارد آن است که در صورت تنها خوردن کشمش ،  سبب میشه که قند سریع وارد خون شده و آن را بالا می‌برد.

اما اگر آن را با چیزی که پروتئین دارد مخلوط کنید، جذب قند آهسته‌تر می‌شود.

· مثل: چند عدد گردو یا بادام + کشمش
· یا: کشمش را بریزید توی ماست و بخورید.

۳. به جای شیرینی‌های مضر انتخابش کنید:

اگر بین خوردن یک بیسکوییت یا شکلات و کشمش یکی را انتخاب کنید، کشمش انتخاب بهتری است.

چون علاوه بر قند، کمی فیبر و مواد مفید هم دارد. ولی باز هم یادتان باشد که مصرف بیش از حد آن ضرر دارد.

به عبارت ساده: کشمش برای دیابت ممنوع نیست، ولی مثل یک چاشنی خوشمزه باهاش رفتار کنید؛ خیلی کم و در کنار مواد مفیدتر.

در ادامه مطلب قصد داریم  از شخصیت فرد مبتلا به دیابت بگوییم. ایشان مثل ما یک آدم معمولی است با این تفاوت که ایشان دیابت دارند.

آقای احمدی عاشق طعم شیرین و خوشمزه کشمش می‌باشد. قبل از اینکه دیابتش رو بفهمد، می‌نشست پای تلویزیون و بدون فکر کردن، یک کاسه بزرگ کشمش رو تا ته می‌خورد. اما وقتی دکتر بهش گفت قند خونش بالاست، دلش شکست😔 با خودش فکر کرد 🤔یعنی دیگه هیچ وقت نمی‌تونه از کشمش لذت ببره😥

چند روز بعد، با خواهرش که او هم دیابت داشت صحبت کرد. خواهرش بهش گفت: “احمد جان، دیابت یعنی ممنوعیت مطلق، یعنی مدیریت و هوشمندی!”

خواهرش براش سه تا قانون ساده ساخت:

قانون اول: کف دست، نه کاسه!

آقای احمدی یاد گرفت که دیگه کشمش رو توی کاسه نریزد. هر وقت هوس می‌کرد، به اندازه یک مشت کوچک (حدود دو قاشق غذاخوری) برمی‌داشت و بقیه رو برمی‌گردوند توی ظرف.

قانون دوم: عقد اخوت با بادام🤝

به جای اینکه کشمش رو تنها بخورد، چند تا بادام یا گردو باهاش همراه می‌کرد.

مثلاً دو تا گردو رو با یه مشت کوچک کشمش توی یه نایلکس کوچک می‌ریخت و می‌برد سر کار.

اینطوری دیگه قندش یهویی بالا نمی‌رفت و سیر هم می‌شد.

قانون سوم: جایگزین هوشمندانه

یه روز عصر که هوس شیرینی کرده بود، به جای اینکه براى خودش چای و بیسکوییت بیاورد، چند تا خرما و همون مخلوط کشمش و بادام رو خورد.

هم هوس شیرینیش  می خوابید، هم یه عالمه مواد مفید به بدنش رسوند.

آقای احمدی بعد از چند وقت یه دستگاه قندخون گرفت. یه روز که این ترکیب کشمش و بادام رو خورد، دو ساعت بعد قندش رو گرفت. دید عددش ۱۴۰ هست. خوب بود! اون موقع فهمید که راه رو درست رفته.

حالا آقای احمدی دیگه از کشمش نمی‌ترسه.

بهش به چشم یه “چاشنی خوشمزه” نگاه می‌کنه که اگه باهوش باشه و قاطی چیزای دیگه بخوره، می‌تونه لذتش رو ببره بدون اینکه به بدنش آسیب بزنه.

پس داستان آقای احمدی بهمون یاد داد که دیابت یعنی “نه” گفتن به لذت‌ها، یعنی “چطور” لذت بردن رو یاد گرفتن.

مجموعه پاراد به طور شبانه روزی پاسخگوی شما بزرگواران می باشد.

📱09158331186